Historia filmowa krótka.


Od lat jeżdżę na festiwale filmowe. Film dziś najlepiej uczy, najszybciej, najprościej, najskuteczniej.
Obraz zostaje w pamięci, wszystkie zmysły pracują jednocześnie.



Teraz jestem w Warszawie na Warsaw Film Festiwal  i weszłam w inne światy.

Po obejrzeniu kilkunastu filmów jest tak, że część z nich po prostu wlewa się do jednego naczynia pod tytułem Ludzkie Historie i nawet nie można oddzielić jednych od drugich.

I nie trzeba. Komedia ludzka, ciągi losów rozszczepiające się jak replikacja DNA, albo plazma, w której unoszą  się mitochondria poszczególnych twarzy, gestów, zdań. Ważny jest  sposób ich opowiadania, nie same historie. Tak jest, jeśli chodzi o fabuły.


Ostatnio najbardziej zostają w głowie filmy dokumentalne.

Z zeszłego roku pamiętam niezwykły dokument Rosyjski Dzięcioł, film, który dostał   pierwszą nagrodę na festiwalu Sundance za najlepszy  zagraniczny dokument. Niesamowita historia o budowie w ZSRR zagłuszacza zagranicznych stacji radiowych, którego awaria doprowadziła do wybuchu elektrowni w Czernobylu.Słyszeliście o tym? Pewnie nie. A szkoda, bo ta awaria w latach 80tych odbija się dziś czkawką w postaci epidemii nowotworów tarczycy.

Co w tym roku?

Dam wam znać.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

NIE KONSUMUJMY FILMBURGERÓW

Wczoraj, w sobotę 14 listopada  2015 roku. Jak w każdą sobotę w południe robiłam zakupy na ekorynku Bernardyńskim. Mieszkam w tym momencie 30 km od miasta i musiałam gdzieś spędzić popołudnie. Mamy na szczęście w Poznaniu takie centrum handlowe, w którym można w księgarni przy herbatce, poczytać książki czekając na wieczór ze spektaklem, który odbywał się w tymże samym obiekcie. W takim miejscu wieści dochodzą słabo, bo tylko przez telefon. Przeglądając  kolejną już książkę, opierając się potrzebie zakupu albumu o moim ulubionym malarzu, Miró, pomyślałam, sprawdzę, co grają w Multikinie. Nie zaskoczyło mnie zbytnio to, że idzie tylko 7 tytułów, za to zdziwiła liczba seansów- 21.Sprawdziłam szczegóły.13 seansów po równo, polska komedia z przeklinającym św.Mikołajem na zmianę z superbohaterem Danielem Bondem. Pozostałe to  historia super hero pieniądza, Steva Jobsa, 3 seanse,  hollywoodzka papka dla dzieci 2 seanse i po jednym, dwa horrory oraz Sufrażyst...
Czytaj więcej

Emocje rosną.

Za mną 21 filmów i  tylko trzech  seansów żałuję. Jeśli wybierając film możemy bazować li tylko na lakonicznych opisach fabuły, to myślę, że i tak jest nieźle. Czego się dowiedziałam na Warsaw Film Festiwal w 2016 roku?  Że ciągle jeszcze można się śmiać podczas oglądania filmu, a nie tylko prychać, "phi "  ("Dziennik maszynisty") Że światy równoległe mocno i stale się zmieniają. Emigranci zarobkowi z Filipin zapraszają do siebie, do Kanady wnuki, które nie chcą żyć według schematu: jedź, zarób, opłać córce studia i niech idzie w twoje ślady. Bo ta córka będzie miała przede wszystkim za złe to, że matki nie było z nią przez całe jej życie. I przenosi ten żal na swoją córkę, która odpłaca z kolei babci pięknym za nadobne. Film X 500. Wiem, ze  dobrze zrobiłam  dając swojej córce możliwość nauki w szkole baletowej i nie zmuszałam do jej kontynuacji, kiedy po pierwszym semestrze nie mogła patrzeć na budynek opery. Po pół roku "n...
Czytaj więcej

Zaczynam się bać.

Obraz
Można  dokonać niezbyt trafnego wyboru filmu raz, jeśli ma się pecha, dwa razy, ale na siedem obejrzanych tylko jeden był wart fatygi. No ok, dwa. Po weekendowym maratonie na siedem trzy okazały się produkcji izraelskiej i choć wszystkie w opisach miały różne historie, okazały się mówić o tym samym. O zwyczajnym życiu zwyczajnych ludzi w zwyczajnym kraju. Co by nie mówić, żadna z tych historii nie była filmowa, jeśli wiecie, co mam na myśli. Ale jeśli ktoś chce się dowiedzieć jak wygląda dzień powszedni w Tel Avivie to może pójść na jeden z nich. Albo Antena, albo Sprawy osobiste albo Księżyc w dwunastym domu. Wszystkich oglądać nie warto. Natomiast nie zawodzi kino europejskie. Dzisiejszy duński We krwi, był opowieścią jak najbardziej filmową, choć reżyser próbował podać ją jak zwykłą codzienną mordęgę studentów europejskiej stolicy, którzy męczą się najpierw na wykładach, potem na imprezach z alkoholowo seksualnym hajem i wygłupami na poz...
Czytaj więcej